Stríð og friður – styrjaldarvélin

ThordisArnar Sverrisson, Pistlar, ÚkraínustríðiðLeave a Comment

Eftir Arnar Sverrisson:

Flest stríð eru háð undir yfirskini baráttu fyrir mannréttindum, frelsi og lýðræði. Það átti við um líka við um hið hryllilega stríð í Víetnam. Þar um slóðir voru fátækir bændur í þann mund að ógna hugmyndafræðilegum hreinleika hins frjálsa, opna heims, þó sérstaklega í álfu hinna frjáls og hugprúðu.

En frjáls og hugprúður almúginn í Bandaríkjunum gerði þó um síðir uppreisn gegn yfirvöldum, sem voru þá eins og nú á valdi siðlausra hergagnaiðnjöfra í Bandaríkjunum.

Nú gæti svipuð uppreisn verið í aðsigi í Bandaríkjunum gegn stríðinu í Úkraínu og fleiri stríðum bandarískra yfirvalda í veröldinni – beinum og óbeinum. Mótmælin taka óhjákvæmilega til Natóríkja - ekki síst Breta.

Stuðningur íslenskra yfirvalda

Íslensk yfirvöld styðja bandaríska hagsmunagæsluhelstefnu. Hafa þau lýðræðislegt umboð þjóðarinnar til þessa?

Það er líka ákveðin uppörvun í mótmælum almennings í Evrópu gegn stríði og eymd og heilsuspillandi og bráðdrepandi bólusetningum. Hann mótmælir sömuleiðis aðför alheimstjórnarsinna gegn bændum og sameiginlegum áætlunum Sameinuðu þjóðanna og Alheimsefnahagsráðsins (sem í raun láta að stjórn sameinaðra auðjöfra heimsins) um gervimatvæli. Þær eru faldar sem fagurgali um heilbrigði barna og kvenna í „sjálfbærnimarkmiðum“ SÞ.

Katrín lýsir þrálátlega hrifningu sinni á þessum markmiðum og vill reka íslenskan almúga í átt að þeim, svo hann skilji ekki eftir sig „kolefnisspor“ eins og hún í grennd við Húsavík.

Brjáluðum yfirvöldum, stjórnmálamönnum og embættismönnum, verður að setja stólinn fyrir dyrnar. Líka þeim íslensku.

Fólkið vill ekki heimsstyrjöld

Mæli með hlustun á það unga fólk, sem talar í þessu myndskeiði. Það vill ekki heimsstyrjöld, það vill lifa í friði. Það vil ég líka að barnabörnin mín fái að gera – og þið hin.

Það er enn þá von um að stöðva hildarleikinn í Úkraínu og afstýra kjarnorkustyrjöld. Hlutaðeigandi stjórnmálamenn hafa hvorki vit né þroska til þess. Almenningur verður að grípa í taumana.

Hugur minn leitar sérstaklega til unglingspiltana, sem Volodymyr og hirð hans hefur sent í sláturhúsin. Þeir fá alls ekki að lifa og „verða menn.“ Þeir eru neyddir almennt til herþjónustu.

Það á líka við um ungverska minnihlutann, sem var skilgreindur eins og Rússar í Donbass sem „ómenni“ (non-people) og meinað að tala tungumál sitt.

Nú (24. jan. 2023) flytur RÚV fréttir af því, að stærsti spillingarspámaður stjórnarinnar í Úkraínu, Volodymyr hinn voldugi, sé farinn að reka þá minni. Þá er farið að slá í harðbakkann, þykir mér. En batnandi mönnum er best að lifa.

Ætli Volodymyr hafi fengið of lítið í sinn hlut? Skagaskjaldmærin hlýtur að hafa gaukað að honum húfu og vettlingum? Eða hvað sögðu goðin?

Tilvísanir með grein má finna hér.

Skildu eftir skilaboð